(Source: vintaget0uch)
Posted 1 week ago
Posted 3 months ago
İyileşmesine yardım etmeleri için yaralarımızı gösterdiğimiz her insan, daha da büyük yaralar açıyor kalbimizde. Sonra da kalbimiz bir istiridye gibi sonsuzluğa kapatıyor kendini, bir daha asla açılmamak için. Her yeni insanın, yeni bir yara olduğunu geç öğreniyor insan.
Kendimden alıntılar. (via portakalyokusu)
Posted 3 months ago
Posted 3 months ago
Yürüyordum, kendi kendime büyük sözler söyleyerek kalabalığın içinde yürüyordum. Özgürlüğün kimse tarafından sevilmemeyi göze almak olduğunu söylüyordum. Ne büyük söz!
Barış Bıçakçı, Bizim Büyük Çaresizliğimiz (via grievren)
Posted 3 months ago
"İçinde hiçbir gürültünün bozamayacağı bir sessizlik var.İşte o senin mutluluğun."
Anonymous askedAh.. Şimdi kalbimden vurdun. Sessizlik…
Posted 3 months ago
Çünkü kırıldım saç uçlarıma kadar.
Cahit Zarifoğlu (via larosaenflorce)
Posted 3 months ago
“yaşamadım ben, yazdım, okudum sadece. hayat ya yaşanır ya yazılır zaten. yaşasaydım yazmazdım.”
-ilhan berk
Posted 9 months ago
böyle olabilmiş olabilmesi nasıl olabilmiş?
Anonymous askedBilemedim ben onu.
Posted 1 year ago
…Bunca acıyla dolu dünyada “Bu kadar acı beni bozar” dediğimde Belkıs uyarmasa. “Bu kadar acı bazen de inşa eder” demese. Düştüğüm hava boşluğundan bu kez kurtulamayacaktım. Şimdi “sevmenin bir iddia olduğunu, isbatı gerektiğini” her zamankinden çok fark etmişken. Demiş ya Edip Cansever: Ne gelir elimizden insan olmaktan başka.
N.B
Posted 1 year ago
Yüreğimdeki o kum saatini, o göz açıp kapayıncaya kadar geçen “sen” den, sanki asırlarca tükenmek bilmeyen “sensizliğe” tersyüz ederek gittin. Sonsuzluğa uzanan ve yalnız tek noktada kesişen iki tren yoluyuz seninle… Şimdi kusursuz bir aşk romanının kaybetmeye mahkum kahramanı gibiyim. Sonu başından belli bir kaybediş..
Sevgim seni tüketmek için değil, çoğaltmak içindi.
Cezmi Ersöz
Posted 1 year ago
Gecen, günün beni neden tanımadı? Elin kolun beni nasıl saramadı?
O bendeki canı henüz yoramadı ah…
Posted 1 year ago
Haydan. Ben seni özledim.
Anonymous asked“Ben sürekli özlemler içerisindeyim…”
Posted 1 year ago
Hep aynı yerde takılan taş plak.: Çoktandır kurşun kalem siliği notlarım arasında kaybettim ben yerini....
Çoktandır kurşun kalem siliği notlarım arasında kaybettim ben yerini. Sayfaları yırtıldıkça fırtınaları hatırlatan bir sürekliliğin son demlerinde yaşıyorum , bir yıldırım ile aydınlanan gecelerimde , ben çocuksu korkuların altında o gökgürültü seslerinde sana sarılmayı hayal ettim yağmurları bahane sayarak. Meşgul çalan telefonların ucunda hep sen varmışsın da şarkı söyler gibi başlardım konuşmaya. Ses yok , boğuk ve büklüm büklüm bir boğaz , sırası gelmeden ölen cümleler. Sigaraya başladığımı en son kendim öğrendim ben ; yalın ayakla gezinmeye başladım soğuk teninde. Kültablası kokusu masal geldi ; bana kimbilir kaç kere anlattı izmaritlerin senle aranda olan o manasını. Yalnız uzandığım yataklarda kalan saç tellerim geçen günlerin gelmeyeceğine dair güzel ve bir o kadar da karamsar bir anektod. Ben üşürdüm günler boyu ; şiirler soba sıcaklığında yazıldı sana çoğu kez. Ben çok düştüm yerlere ; şarkılar güneş gibi doğardı içinde çoğu kez.
Bu beni ilmeğe götürdüğün kaçıncı kalem kırığı ,
kaçıncı hedefini onikiden vurmuş hatan?Canın nostaljik bir film izlemek isterse gel otur yüreğimde yalnızca sana açık olan yazlık sinemaların koltuklarına.
Ben kesin oralarda olurum.
Zeynep"Evet kimsesizdik ama umudumuz vardı
üç ev görsek bir şehir sanıyorduk
üç güvercin görsek meksika geliyordu aklımıza
caddelerde gezmekten hoslanıyorduk akşamları
kadınların kocalarını aramasını seviyorduk
sonra şarap içiyorduk kırmızı yahut beyaz
bilir bilmez geyikli gece yüzünden"
